Problematyka powieści o rycerzu z Manczy
Przemyślny szlachcic Don Kichot z Manczy - pierwsza powieść
Część pierwsza została wydana w 1605 r., zaś część druga - dziesięć lat później. Sytuujemy utwór zatem w epoce baroku, tym bardziej że
swoją złożonością gatunkową, udziwnieniem losów głównego bohatera i samym pomysłem na narrację - wpisuje się w ducha epoki, jednocześnie poza tę epokę sięgając.
Don Kichote - szaleniec czy idealista
Cervantes nie szczędzi swojego bohatera. Przedstawia go w niezliczonych sytuacjach, które mają na celu wywołanie śmiechu u czytelnika.
Pamiętajmy, że autor próbował się utrzymać z pisania, co oznaczało konieczność pozyskania czytelnika, którego uwagę trzeba było w jakiś sposób przykuć.
Więc z jednej strony namnożył Cervantes najrozmaitszych, przedziwnych przygód, których tak łaknie szlachcic z Manczy, z drugiej - pokazał, że Don Kichote nie zna
umiaru w okazywaniu swojej dzielności i naiwności. Efekt tej sytuacji jest oczywiście humorystyczny.
Czy Don Kichote jest świadom swojego obłędu?
